Pashto Stories

د مور دعا – دوهم فصل حاجي میر د هلک خبره واورېده، خو نه پوهېده چې مقصد یې څه دی. لږه شېبه غلی شو، بیا یې د چای پیاله ورته ونیوله: — "زویه، اول دا چای وڅکه، ځان موړ کړه، بیا راته کیسه وکړه. دا شپه خو دلته پاتې یې، سبا به بیا ګورو چې ستا د مور دعا څه ده." هلک د چای پیاله په لاس کې ونیوله، توده یې کړه، او ورو ورو یې وڅښله. بدن یې لږ ګرم شو، خو سترګې یې لا هم خفه ښکارېدې. — "کاکا، زه یتیم یم. مور مې یوازې وه، پلار مې کلونه وړاندې د یوې ناروغۍ له لاسه وفات شوی و. زه د مور په دعاوو لوی شوم، خو کله چې د روزۍ پیدا کولو لپاره له کلي ووتلم، بیا مې مور یوازې پاتې شوه." حاجي میر د هلک خبرې ته ځیر شو: — "نو اوس چې بېرته راغلې، مور دې چېرې ده؟" هلک ژور اسویلی واخیست، سترګې یې له اوښکو ډکې شوې: — "کاکا، زه چې بېرته راغلم، نو مور مې د کلي هدیرې ته تللې وه... هغې هلته ځای وموند، خو زه ناوخته ورسېدم." حاجي میر ته د هلک درد محسوس شو. لږه شېبه غلی شو، بیا یې وویل: — "زویه، مور خو تل دعاوې کوي. که ژوندۍ وي، دعا درته کوي، که له دې دنیا تللې وي، بیا هم د...

د مور دعا – لومړی فصل یخنۍ ډېره زیاته وه. واورې هر خوا سپین فرش غوړولی و، او سا ایستل هم سخت ښکارېدل. د کلي خلک خپلو کورونو ته ناست وو، ځکه چې د باندې وتل له خطره خالي نه وو. د حاجي میر خانه دروازه ورو ورو وټکېدله. هغه د جومات له لمانځه تازه راستون شوی و، د کور دننه په تاخچه کې یې چای تاوده کول، چې ناڅاپه یې دروازې ته پام شو. — "څوک دی؟" د باندې یوه نری غږ راغی: — "زه یم، کاکا... ما دروازه خلاصه کړه..." حاجي میر ورو پاڅېد، چپنه یې اوږې ته واچوله، او دروازه یې نیمه خلاصه کړه. د باندې یو ځوان ولاړ و، چې جامې یې له واورې لنده شوې وې. د هغه شونډې یخ وهلي وې او لاسونه یې رېږدېدل. — "زه مسافر یم، کاکا... د لارې یم، لږ ځای راکړه، د یخنۍ له لاسه مې سا بندېږي..." حاجي میر ژر دروازه خلاصه کړه، ځوان یې دننه را وست، او د اور لګین ته یې کښېناوه. — "زویه، ته له کومه راغلی یې؟ دا ستا څه حال دی؟" ځوان د اور لمبو ته خپلې یخې ګوتې نږدې کړې، ژامې یې سره جنګېدې، او ورو یې وویل: — "زه د خپلې مور دعا ته راغلی یم، کاکا..." (پای... د دې کیسې دوام ب...