د مور دعا لومړی فصل

د مور دعا – لومړی فصل

یخنۍ ډېره زیاته وه. واورې هر خوا سپین فرش غوړولی و، او سا ایستل هم سخت ښکارېدل. د کلي خلک خپلو کورونو ته ناست وو، ځکه چې د باندې وتل له خطره خالي نه وو.

د حاجي میر خانه دروازه ورو ورو وټکېدله. هغه د جومات له لمانځه تازه راستون شوی و، د کور دننه په تاخچه کې یې چای تاوده کول، چې ناڅاپه یې دروازې ته پام شو.

— "څوک دی؟"

د باندې یوه نری غږ راغی:
— "زه یم، کاکا... ما دروازه خلاصه کړه..."

حاجي میر ورو پاڅېد، چپنه یې اوږې ته واچوله، او دروازه یې نیمه خلاصه کړه. د باندې یو ځوان ولاړ و، چې جامې یې له واورې لنده شوې وې. د هغه شونډې یخ وهلي وې او لاسونه یې رېږدېدل.

— "زه مسافر یم، کاکا... د لارې یم، لږ ځای راکړه، د یخنۍ له لاسه مې سا بندېږي..."

حاجي میر ژر دروازه خلاصه کړه، ځوان یې دننه را وست، او د اور لګین ته یې کښېناوه.

— "زویه، ته له کومه راغلی یې؟ دا ستا څه حال دی؟"

ځوان د اور لمبو ته خپلې یخې ګوتې نږدې کړې، ژامې یې سره جنګېدې، او ورو یې وویل:
— "زه د خپلې مور دعا ته راغلی یم، کاکا..."

(پای... د دې کیسې دوام به په دویم فصل کې ولولئ!)